MUBI'de Keşfedilecek En İyi Sanat Filmleri

Lüks bir otelin gururlu kapıcısı, yaşlandığı gerekçesiyle tuvalet görevliliğine indirilince toplum içindeki yerini kaybeder. F. W. Murnau ve görüntü yönetmeni Karl Freund, kamerayı serbestçe hareket ettirerek ara yazılara neredeyse hiç ihtiyaç duymayan bir anlatım kurdu. Emil Jannings'in performansı sessiz sinemanın doruklarından biridir. Tümüyle Almanya yapımı, 90 dakikalık film IMDb'de 8 puanda; sinema kamerasının özgürleşmesinin ilk büyük örneği sayılır. Filmde kapıcının üniforması, toplumsal statüsünün tek somut göstergesi olarak sık sık öne çıkar.

Taşradan Tokyo'ya çocuklarını ziyarete gelen yaşlı bir çift, büyük şehirde meşgul evlatlarının arasında giderek yalnız kalır. Yasujirō Ozu alçak kamera açıları ve sakin kurgusuyla aile bağlarının zamanla nasıl gevşediğini abartısız bir dille anlatır. Sight and Sound anketlerinde üst sıralardan inmeyen, dünya sinemasının temel eserlerinden biridir. Tümüyle Japonya yapımı, 137 dakikalık film IMDb'de 78 binin üzerinde oyla 8,1 puanda. Setsuko Hara'nın canlandırdığı gelin karakteri, ailenin dışından gelen tek sahici şefkati taşır.

Roma'nın kenar mahallelerinde çalışan saf ve inatçı bir seks işçisi olan Cabiria, aşka ve daha iyi bir hayata dair umudunu her hayal kırıklığına rağmen korur. Federico Fellini, Giulietta Masina'nın Chaplin'i andıran oyunculuğuyla acı ile neşeyi aynı karede tutar. Film yabancı dilde film dalında Oscar kazandı. Fransa-İtalya ortak yapımı, 110 dakikalık film IMDb'de 8,1 puanda. Fellini'nin filmi sonradan müzikal Sweet Charity'ye de ilham verdi.

Hiroşima'da bir film çekimi için bulunan Fransız bir oyuncu ile Japon bir mimarın kısa ilişkisi, kadının savaş yıllarındaki geçmişini yüzeye çıkarır. Alain Resnais, Marguerite Duras'ın senaryosuyla bellek, unutuş ve tarihsel travmayı parçalı bir kurgu içinde işler. Fransız Yeni Dalgası döneminin ilk büyük çıkışlarından biri sayılır. Fransa-Japonya ortak yapımı, 92 dakikalık film IMDb'de 7,8 puanda. Filmin kurgusu, geçmiş ile şimdiki zamanı uyarı vermeden iç içe geçirir.

Fransız kırsalında elden ele geçen bir eşeğin hayatı, çevresindeki insanların zalimliğini ve kırılganlığını ortaya koyar. Robert Bresson profesyonel olmayan oyuncular ve son derece yalın bir üslupla neredeyse dinsel bir ağırlığa ulaşır. Sessizliği ve ölçülülüğü sabır ister ama sinemanın en güçlü ahlak masallarından biridir. Fransa-İsveç ortak yapımı, 96 dakikalık film IMDb'de 7,7 puanda. Eşeğin farklı sahiplerle geçirdiği yıllar, filmi bölüm bölüm bir insanlık panoramasına çevirir.

Dakar'da genç bir çoban ile üniversiteli sevgilisi, Paris'e gidebilmek için para bulmanın yollarını arar. Djibril Diop Mambéty, sömürgecilik sonrası Senegal'in hayallerini ve çelişkilerini keskin bir kurgu ve serbest bir anlatım diliyle aktarır. Afrika sinemasının en özgün ve cesur filmlerinden biri kabul edilir. Tümüyle Senegal yapımı, 91 dakikalık film IMDb'de 6,9 puanda. Filmin final sahnesindeki gemi imgesi, kaçış hayalinin gerçekleşip gerçekleşmediğini belirsiz bırakır.

Japonya, Gine-Bissau ve İzlanda arasında gezinen görüntüler, bir yolcunun mektuplarını okuyan bir kadın sesiyle birbirine bağlanır. Chris Marker'ın deneme filmi hafızanın, zamanın ve imgelerin nasıl kaydedildiği üzerine şiirsel bir düşünceye dönüşür. Anlatı filminden farklı bir izleme deneyimi arayanlar için bu seçkinin en sıra dışı yapımıdır. Tümüyle Fransa yapımı, 100 dakikalık film IMDb'de 7,7 puanda. Filmdeki kurgusal mektup yazarı, gerçek görüntüleri kurmaca bir bakış açısıyla yeniden çerçeveler.

Doğum gününde ailesiyle bir araya gelen emekli bir entelektüel, televizyonda nükleer bir savaşın başladığını duyar ve dünyayı kurtarmak için bir adak adar. Andrey Tarkovski'nin İsveç'te çektiği son filmi, Sven Nykvist'in görüntüleriyle uzun ve ağır planlar üzerine kurulur. İnanç, fedakârlık ve dil üzerine derin bir meditasyondur. Tümüyle İsveç yapımı, 149 dakikalık film IMDb'de 7,8 puanda. Filmin final sahnesindeki ev yangını, tek çekimde çekilmeye çalışılırken kamera arızası yüzünden iki kez tekrarlandı.

Paris'in en eski köprüsü Pont-Neuf'te yaşayan evsiz bir sokak sanatçısı ile görme yetisini yitirmekte olan bir ressamın tutkulu aşkı. Leos Carax'ın uzayan çekimleri ve yüksek maliyetiyle bilinen filmi, havai fişekler altındaki dans sahnesiyle romantizmi neredeyse deliliğe yaklaştırır. Juliette Binoche ile Denis Lavant'ın fiziksel oyunculukları filmi taşır. Tümüyle Fransa yapımı, 126 dakikalık film IMDb'de 7,6 puanda. Filmin bütçesi çekim sırasında öngörülenin kat kat üzerine çıktı ve dönemin en pahalı Fransız filmi oldu.

Arjantin'in kuzeyinde bunaltıcı bir yazı dökülen bir kır evinde geçiren iki ailenin dağınık ve tedirgin günleri. Lucrecia Martel'in ilk uzun metrajı olay örgüsünden çok ses, beden ve sıcaklık hissiyle çalışır; sınıf ilişkileri arka planda sürekli sızar. Yeni Arjantin sinemasının kurucu filmlerinden biri sayılır. Arjantin-İspanya-Fransa ortak yapımı, 101 dakikalık film IMDb'de 7 puanda. Filmin sesi, görüntü kadar önemlidir: böcek vızıltıları ve uzaktan gelen silah sesleri gerilimi sürekli diri tutar.

St. Petersburg'daki Ermitaj Müzesi'nde dolaşan görünmez bir anlatıcı, Rus tarihinin yüzyıllarını odadan odaya geçerek izler. Aleksandr Sokurov'un filmi tek bir kesintisiz planla çekilmiştir; yüzlerce oyuncu ve figüran bu tek çekimde sahneye girer. Teknik bir cesaret gösterisi olmanın ötesinde tarih ve bellek üzerine bir rüya gibi akar. Almanya-Rusya ortak yapımı, 99 dakikalık film IMDb'de 7,2 puanda. Film, Rusya'nın üç yüzyıllık tarihini tek bir günde, tek bir binada geçen bir rüyaya sığdırır.

Böbrek yetmezliği nedeniyle son günlerini yaşayan Boonmee, kırsaldaki evinde ölmüş eşinin hayaletiyle ve uzun zamandır kayıp oğluyla karşılaşır. Apichatpong Weerasethakul doğaüstünü gündelik olan kadar sakin karşılayan bir dille ölüm ve yeniden doğuşa bakar. Cannes'da Altın Palmiye kazanan ilk Tayland filmidir. Altı ülkenin ortak yapımcılığındaki 114 dakikalık film IMDb'de 6,7 puanda. Filmin bölümleri, farklı film formatları ve renk paletleriyle çekilerek her anıyı ayrı bir doku ile ayırır.

Moskova'da varlıklı ve yaşlı ikinci kocasıyla yaşayan eski hemşire Elena, vasiyet meselesi gündeme gelince önceki evliliğinden olan işsiz oğlunun ailesiyle kocası arasında sıkışır. Andrey Zvyagintsev şehrin iki ucundaki iki evi karşılaştırarak yeni Rusya'daki sınıf uçurumunu soğuk ve sabırlı bir dille anlatır. Philip Glass'ın müziği filmin tekinsiz ağırlığını besler. Tümüyle Rusya yapımı, 110 dakikalık film IMDb'de 7,3 puanda. Filmin final kararı, ahlaki bir yargı sunmadan izleyiciyi kendi vicdanıyla baş başa bırakır.

Toplama kampından yüzü ağır yaralı çıkan ve ameliyatla yeni bir yüze kavuşan bir şarkıcı, savaş sonrası Berlin'de kocasını arar. Christian Petzold, Hitchcock'un Vertigo'sunu hatırlatan bir kimlik oyununu Almanya'nın yüzleşmekte zorlandığı geçmişe bağlar. Nina Hoss'un sessiz yoğunluktaki performansı filmin merkezindedir. Tümüyle Almanya yapımı, 98 dakikalık film IMDb'de 7,3 puanda. Filmin final sahnesi, kimliğin tanınma ile tanınmama arasındaki gerilimini tek bir bakışta çözer.

Hayatı derin bir kayıpla sarsılan bir tiyatro yönetmeni, Hiroşima'da Çehov'un Vanya Dayı'sını sahnelerken kendisine atanan genç kadın şoförle yavaş yavaş bir yakınlık kurar. Ryusuke Hamaguchi, Haruki Murakami'nin öyküsünden yola çıkan üç saatlik filmde yas, dil ve affetmeyi sabırla işler. Uluslararası film dalında Oscar kazandı, En İyi Film dalında aday gösterildi. Tümüyle Japonya yapımı, 179 dakikalık film IMDb'de 7,5 puanda. Filmde kırmızı bir Saab 900, karakterlerin konuşamadıklarını konuşabildikleri tek güvenli alana dönüşür.

Anneannesinin ölümünden sonra annesinin çocukluk evini boşaltmaya gelen sekiz yaşındaki Nelly, ormanda kendi yaşında bir kızla tanışır. Céline Sciamma 72 dakikalık bu masalsı filmde çocukluk, yas ve anne-kız ilişkisini sade ve zamansız bir dille anlatır. Çocuklarla birlikte izlenebilecek ender sanat filmlerinden biridir. Tümüyle Fransa yapımı film IMDb'de 7,3 puanda; listedeki en kısa yapım. Filmde iki kız kardeşi de aynı ikiz oyuncu kardeşler canlandırır.

Yıllar önce babasıyla Türkiye'de geçirdiği bir yaz tatilini eski video görüntüleri ve anılar üzerinden hatırlayan bir kadın. Charlotte Wells'in ilk uzun metrajı, bir çocuğun o gün fark edemediklerini yetişkin bakışıyla yavaşça ortaya koyar. Paul Mescal'a Oscar adaylığı getiren film, Türkiye'de çekildiği için yerli izleyiciye ayrıca tanıdık gelecektir. Birleşik Krallık-ABD ortak yapımı, 101 dakikalık film IMDb'de 7,6 puanda. Filmin kamera görüntüleri, gerçek ile hatırlanan arasındaki farkı belirsizleştirecek şekilde kurgulanmıştır.

Tokyo'da umumi tuvaletleri temizleyen Hirayama'nın kasetleri, kitapları ve ağaç fotoğraflarıyla örülü sade gündelik hayatı. Wim Wenders tekrar eden rutinlerin içindeki küçük farklılıklardan bir mutluluk ve yalnızlık portresi çıkarır. Kōji Yakusho Cannes'da en iyi erkek oyuncu ödülünü aldı; film Japonya adına uluslararası film dalında Oscar'a aday gösterildi. Almanya-Japonya ortak yapımı, 124 dakikalık film IMDb'de 7,9 puanda. Kōji Yakusho'nun neredeyse diyalogsuz performansı, filmin sessiz mutluluk anlayışını taşır.

Karlı bir dağ evinin önünde kocası ölü bulunan bir yazar, cinayetle suçlanır; olayın tek tanığı görme engelli oğludur. Justine Triet mahkeme dramını bir ilişkinin, dilin ve evliliğin röntgenine dönüştürür. Cannes'da Altın Palmiye kazanan film, özgün senaryo dalında Oscar aldı. Tümüyle Fransa yapımı, 151 dakikalık film IMDb'de 237 binin üzerinde oyla 7,6 puanda. Filmin büyük bölümü Fransızca değil İngilizce geçer; bu dil seçimi de mahkemede bir tartışma konusu olur.